DISNEYSEA
โอย ปวดหัว อัพไดไปตั้งยาวมากๆ
อยู่ดีๆ คอมพี่ยุ้ยก็เกิดดับไปซะอย่างนั้น เอิ๊ก....
งั้นขออัพแบบ สรุปๆเลยละกันนะ ปวดหัว จะนอนละ
ไปดิสนีย์ซีย์มา สามวันติด เหนื่อยมากๆ
วันแรก
ไม่ได้อะไรจากพี่จุนซูเลย แต่ได้จากยูโนกับชางมินแทน
ซึ่ง...ถ้าเลือกได้ ก็ขอที่จะไม่ได้อะไรจากสี่คนที่เหลือ
เพื่อแลกกับรอยยิ้มพี่จุนซูแค่ครั้งเดียว (แหวะ อ้วก)
แต่มันก็ผ่านไปแล้ว ทำอะไรไม่ได้ ช่างแม่งละเหอะ
ก็เลยกลับบ้านด้วยอารมณ์เซ็งปนดีใจ ไม่รู้ว่าโหมดไหน
วันที่สอง
ไม่ได้อะไรจากดองบังชินดิเลย วันนี้นอยมากๆ
น่าเบื่อสุดๆเลยว่ะ ที่น่าเบื่อกว่าคือกูมีทะเลาะกับอีป้าแก่ยูโน
เรื่องของเรื่องคือ เพื่อนมันเดินออกจากแถวไป
กูก็เลย(เลว)เดินไปแทรกตรงที่เพื่อนมันเดินออกไป
อีห่าป้านี้เลยหันมาบอกว่า ให้ออกไป เพื่อนมันจะมา
กูก็บอกไปว่า โอบ้าจัง ก็เพื่อนเดินออกไปแล้วไม่ใช่เหรอ
มันก็ด่ากู บอกว่าอย่ามาทำบ้าๆ ออกไปได้แล้ว
แค่นั้นล่ะ กูถึงขีดสุด ปรอทแตก เดินออกมา
แล้วก็เตะกระเป๋ามันไปหนึ่งป้าบ (เลวมากอ่ะกู)
อีป้าหน้าเหี่ยวนี้ก็ไปฟ้องสต๊าฟ อีห่า ขี้ขลาดชิบหาย
แน่จริงทำไมไม่หันมาตบกูเลย เบื่อป้าแก่ญีปุ่น (บางคน)
คราวนี้เรื่องเลยบานปลาย อีสต๊าฟนั่นก็มาด่ากูต่อ
กูก็ด่ากลับไปบอกว่ากระเป๋ามันเมวะคุอ่ะ เอาวางดีๆสิ
(จริงๆแล้วกระเป๋ามันอยู่ดีๆนะล่ะ กูเสือกเลวไปเตะของมันเอง)
อีป้านี้ก็ไม่เจียม แก่จนมดลูกฝ่อละมั๊งป่านนี้
ทำหน้าทำตาแบ๊ว อินโนเซนส์แบบ กลัวๆๆๆ เชี่ยเหอะ!!!!!!!
สรุปแล้วคืนนี้ก็ด่ากันมั่วไปหมด กูล่ะเหนื่อย
ถ้าพี่จุนซูมาเห็นสภาพคงละเหี่ยใจชิบหายเลยว่ะ
ป้าแก่วัยสี่สิบกว่ามาทะเลาะกับเด็กผู้ชายวัยรุ่นลูก... เฮ้อ....
ไม่พอ คืนนี้ก็ยังไม่ได้อะไรจากพี่จุนซูเลย กูละหน่าย
แต่....พระเจ้าเข้าข้างเราก็วันนี้จนได้ เหอๆ
วันที่สาม (วันสุดท้าย ก็คือวันนี้)
วันนี้ไปทำบุญกันมาตอนเช้าก่อนไปดิสนีย์
แล้วก็ตัดสินใจ จะทำป้ายชื่อไซส์ใหญ่เท่าฝาบ้านกัน
สรุปแล้ว ทำสามอัน ยูโนของฮุง แจจุงของบีกับพี่ยุ้ยและจุนซูของเรา
ซึ่ง...มันได้ผลมากๆ มันเด่นและแรงโคตรๆ
เอาแบบรวบยอดๆเลยนะ
ดองบังต้องเดินผ่านพวกเราทั้งหมดแปดรอบ
วันนี้กะเลยนะว่า ถ้าพี่จุนซูไม่เล่นด้วย จะไปชอบแจจุงจริงๆด้วย ฮ่าๆ
เหมือนเฮียแกจะรู้ตัว วันนี้ทำเอาข้าพเจ้าช๊อคไปเลย
รอบแรก
ขาเดินออก เค้ามองป้ายเราปุ๊บ หัวเราะเลย
แต่ยังไม่เล่นๆ รอบนีแค่มองก่อน อิอิ
รอบสอง
ขาลงมา เดินผ่านหน้ากูปุ๊บ บ๊ายบายให้เลย
บ๊ายบายในที่นี้คือให้มาที่กูตรงๆเลยอ้ะ
เพราะแถวนั้นไม่มีแฟนพี่จุนซูคนอื่น นอกจากกูเลย
กูแบบ โอยๆๆ ดีใจจนมือเหน็บกินไปหมด
หลังจากง่อยแดกมาสองวันติด วันนี้ขายออกแล้วๆ
พอมันเล่นกับกูเสร็จ ต้องหันไปถามฮุงกับบีว่า
เห็นเหมือนกันไหม (หาพยานนั่นเองว่ากูไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเอง)
รอบสาม
ขาออก รอบนี้ก็แรงมากเลยว่ะ ไม่ไหว
พี่จุนซูแม่งหันมาทางกู แล้วก็บ๊ายบายให้อีกแล้ว
คือ ให้ตรงๆเลยอ่ะ ไม่เข้าใจ ทำไมเป็นคนดีแบบนี้ T___T
สองวันก่อนกับวันนี้ นี้คือคนละคนเลยนะ
เล่นแล้วเล่นอีก กูอยากตาย ฮือๆๆๆ
เหมือนเดิม ต้องหันไปถามฮุงกับบีเพื่อความมั่นใจ ก๊าก...
รอบสี่
รอบนี้ แรง มากๆเลยเหอะ ขอร้องเลย
พอเค้าเดินออกมาจากเวทีปุ๊บ เค้าหันมาหากูเลย
คืออยู่ไกลกันเหมือนกันนะ แต่เค้ามองมาก่อนเลย
กูแบบ เชี่ย...มองมาทำไมๆ กะจะเล่นกับกูเหรอไง ฮ่าๆๆ
(ตอนนั้นก็คิดป่วงๆเข้าข้างตัวเองน่ะล่ะ)
แต่ที่ไหน ที่กูคิดป่วงๆน่ะเสือกเป็นจริง
พอพี่จุนซูเดินมาใกล้ๆ มันก็ชวนมิกกี้คุยอะไรกันก็ไม่รู้
กระซิบกระซาบกัน ตอนนั้นกูหางตกเลยนะ
แบบ เวร...ถ้าพวกมันคุยกันนี้คงไม่เล่นกับกูแน่ๆเลย
ที่ไหนได้.... พอเดินมาแถวๆกูปุ๊บ พี่จุนซูแม่ง
ยกหน้าขึ้นมา ยิ้มหวานมากมาให้กูเลย!!!!!!
ยิ้มแบบ หวาน...เลยอ่ะ กูแบบ ไอ้ห่าๆๆๆ จะฆ่ากูเรอะๆๆ เชี่ยยยย
ไม่พอ แม่งยกมือบ๊ายบายต่ออีก เชี่ยมาก
คิดภาพตามนะ พี่จุนซูยิ้มมา มือบ๊ายบายค้างให้ที่กู
แต่ตัวยังเดินต่ออ่ะ... คือแบบ มันให้กูคนเดียวเลยยยยย
คราวนี้ไม่ต้องหันไปถามฮุงกับบีเลย
พวกมันหันมาบอกเองเลยว่าพี่จุนซูเล่นกับกู กรี๊ดดด
ไม่ไหวแล้ว คือ สุดยอดจริงๆ
เล็งมาทางกูตั้งแต่ไกลแล้วก็เล่นกับกูเนี่ย
ทำคะแนนมากๆเลยนะคืนนี้อ่ะ สุดตีนเลยว่ะ
แต่เจ๋งกว่า (เหรอ) แจจุงแม่ง หันมามองกูด้วย
แบบตาประสานตาเลย กูงง...มองทำไมวะ
สภาพกูตอนนั้นคงเหมือนคนบ้าจริงๆล่ะมั๊ง
ถือป้ายแล้วก็หัวเราะ กรี๊ด กระโดดๆ ไม่ไหว....
แต่ตอนแจจุงมองกูก็อึ้งนะ เพราะมันหล่อมากกกกกก......หึ
รอบห้า
รอบนี้ไม่เล่น เพราะขาขึ้นเวที พี่จุนซูแม่งเก๊กแดก...
รอบหก
น่ารักเหมือนเดิม บ๊ายบายอีกแล้ว
คราวนี้กูเริ่มไม่ตื่นเต้นละ เริ่มมีสติ ควบคุมอารมณ์
ต้องจ้องหน้ามันเข้าไว้ จะได้ซึมซึบความสุข เหอๆ
มันก็ยิ้มอ่ะ บ๊ายบายให้ด้วย
คือมันเจ๋งตรงที่ว่า เค้าก็รู้ว่าเราอยู่ตรงนี้
แล้วเวลาเดินผ่านที่ไรก็เล่นด้วยตลอด
แต่รอบนี้ชางมินมองหน้ากู ฮ่าๆ ไม่เข้าใจเหมือนกัน
รอบเจ็ด
รอบนี้ไม่ได้อะไรเลย แต่ก็ไม่เป็นไรแล้ว ได้มาเยอะละ
รอบแปด
รอบนี้ก็อีกครั้งที่พี่จุนซูเดินลงมาจากเวทีปุ๊บ
มองมาทางกูเลย คือพึ่งลงมาจากเวทีสดๆร้อนๆเลยนะ มองมาเลย
แต่รอบนี้พี่แกอยู่ทางขวาของแถว เลยหันมาเล่นด้วยไม่ได้
แต่พอมาใกล้ๆกูเค้าก็มองมานะ แต่เล่นด้วยไม่ได้ เหอๆ
สรุปว่า วันนี้มันสุดยอดมากๆเลยอ่ะ จะบ้าตายเลย
ที่แน่ๆคือรู้แล้วว่า พี่จุนซูไม่กลัผวากู
เหมือนที่แจจุงกับยูโนมันผวาคุณลุงคนนั้น ฮ่าๆๆ
คือ เค้าไม่เมินหรือเชิดใส่เลย เล่นด้วยจริงๆ
คืออย่างน้อยพี่จุนซูมันวางใจได้เลยว่า
แฟนของแจจุงน่ากลัวกว่าแฟนของมัน ฮ่าๆๆๆๆ
เอาจริงๆนะ เค้าดีตรงที่ว่าเค้ารู้ว่าเราอยู่ตรงไหนแล้วก็คอยมาเล่นด้วย
คือกะแบบว่า ได้แล้วได้อีก ก็เล่นมันอยู่นั่นน่ะล่ะ
ไม่พอ ยังมีการเล็งจากระยะไกลด้วยว่าจะเล่นด้วย ฮ่าๆๆ
สรุปแล้วว่ากลับมารักพี่จุนซูมากกว่าเดิมร้อยเท่าตัว
เหอๆ ทั้งที่สองวันก่อนหน้านี้กูแอบเบื่อมัน
แต่ไม่เบื่อแล้วตอนนี้ เล่นกันขนาดนี้ เอาใจไปเลยเหอะ
สรุปว่ามันจำกูได้ละเหอะอีพี่จุนซูเนี่ย
จากนี้ไป คงโดนกูหลอกหลอนอยู่เรื่อยๆ
เพราะหลังจากที่ได้มาแบบนี้แล้ว กูคงเอาจริงละว่ะ ฮ่าๆๆ
ไม่มีที่ไหนในโลกจะดีเท่าที่ญี่ปุ่นอีกแล้ว... (แต่กูเบื่อโอบ้าจัง)
อัพยาวว่ะ มีใครจะอ่านจบบ้างไหมเนี่ย
ตอนนี้ทุกคนคงอยู่ในโหมดซูเปอร์จูเนียร์กันสุดริด ฮ่าๆ
อ่านแล้วเมนท์บ้างก็ได้นะ เอาจริงๆ เหอๆ
แล้วเราจะตามเมนท์ไดกลับนะ ตอนนี้ไม่ว่างๆจริงๆ
รักเซียจุนซู เป็นคนดีจริงๆ เหอๆ
พี่จุนซูสุดหล่อของพวกเรา ทำไมน่ารักแบบนี้ หาๆ!!!
วันนี้พี่ยุ้ยต้องไปเกาะกระจกดูแจจุง
สู้ๆเข้านะพี่ เด๋วอีมิโอะกับอีฮุงก็ต้องไปตามแบบผิดกฏหมาย
เฮ้อ...เหนื่อยแต่เพื่อพี่จุนซู กูยอมทุกอย่าง
